تراوشات ذهنی

یه حس غریبی به من میگه که توی کنکور قطعا ریاضی خوب میزنم مثلا +٧٠ یا خود ٧٠! شاید از نظر شما خیلی درصد مسخره ای باشه ولی من به همین هم راضیم به خدا!

فکر کنم "آس٢" ریاضی ١٠٠زد طفلکی اگه شیمی رو بالاتر زده بود تک رقمی میشد...ولی از اونجا که من اساسا انسان قانعی هستم رتبه اش رو بسیار دوست دارم! همون هم خوبه واسه ما بدبخت بیچاره ها! هرچند که خیلی خوشحال بود بعد اعلام نتایج اما مطمئنم ته دلش دوست داشت تک رقمی بشه..خیلی هم عکس العمل نشون نداد بطوریکه من باورم نمیشد اون رتبه رو کسب کرده باشه تا از یاس پرسیدم!

مامانم میگه: بعد از ١٢سال درس خوندن تازه فهمیدی ریاضی قشنگه؟! (من خود آن جهشی خوانده پشت کنکوری هستم...) در واقع من برای رقابت با "آس٢" ریاضی م رو خوب کردم و سعی کردم دوستش داشته باشم ولی مثل این که زیادی عاشقش شدم:) دقت کنید من عاشق ریاضی شدم! نه اون هندسه چندش آور مزخرف! اگه هندسه رو از ریاضی جدا کنن یقینا به +٨٥ درصدم صعود میکنه ولی خب نمیشه:( اینکه کلا تلاشی برای یادگیریش نکردم بی تاثیر نیست, نه؟!

+ ن. داره ریاضی از من بهتر میزنه..چه معنی داره اصلا؟ فردا نشونش میدم!! من توی کنکور ازش کلی بهتر زدم:/

+ مرا معلم عشق تو ریاضی آموخت...عااااخ له شدم;)) سعدی جان میبخشه! ومخاطب: معشوق آرمانی من!

- توی این روزها منو بسیار دعا کنید که بسی محتاجم

و در نهایت:

وی پری فور ایران, وی گیو اور لایوز فور ایران! #ناسیونالیسم